Powrót do archiwum
Zapalenie migdałków

Zapalenie migdałków jest ostrą infekcją obejmującą małe formy tkanki limfatycznej, znajdujące się w kanale pomiędzy jamą ustną a gardłem. Największe i najważniejsze z nich mają postać dwóch małych migdałów i w stanie zapalnym są dobrze widoczne w momencie otwierania ust. W 70% przypadków głównymi sprawcami tej choroby są infekcje wirusowe, które przemijają w ciągu kilku dni bez powikłań.

Wirusowe lub bakteryjne zapalenie migdałka

Ból gardła, zwłaszcza przy przełykaniu, wysoka gorączka poprzedzona dreszczami, obrzęk szyjnych węzłów chłonnych to klasyczne objawy zapalenia migdałków. Jest ono szczególnie powszechne w zimie i może mieć przebieg epidemii. Przenosi się w zatłoczonych miejscach poprzez kichanie, kaszel, ślinę. Infekcje wirusowe ustępują w ciągu kilku dni i nie dają powikłań. Także bakteryjne zapalenie migdałków nie stanowi powodu do obaw. Jeśli jednak jest wywołane przez bakterie zwane paciorkowcami, może w bardzo rzadkich przypadkach powodować poważne powikłania, takie jak zapalenie kłębuszków nerkowych, które w przypadku niewłaściwego leczenia może powodować trwałe uszkodzenie nerek

Ustalenie, czy to wirusowe, czy bakteryjne zapalenie migdałka nie zawsze jest łatwe. Wirusowe początkowo objawia się bólem gardła, niewielką gorączką nieprzekraczającą 39° C i zaczerwienieniem migdałków. Już na drugi dzień objawy te zaczynają ustępować, pozostawiając miejsce klasycznemu przeziębieniu z suchym kaszlem i plwociną. Jeśli zapalenie migdałków zostało wywołane przez wirus Coxackie, pojawia się tzw. angina opryszczkowa - na migdałkach tworzą się pęcherze, które następnie pękają, powodując powstawanie małych ran powierzchniowych. Niekiedy infekcja może rozprzestrzenić się na uszy.

Cechą charakterystyczną bakteryjnego zapalenia migdałków jest pojawienie się ropy na migdałkach i w gardle, obrzęk węzłów chłonnych znajdujących się pod szczęką i gorączka powyżej 39° C.

Kto choruje

Na zapalenie migdałków chorują zwykle dzieci. Odsetek chorych na tę infekcję dzieci w wieku od trzech do ośmiu lat wynosi 80%. Choroba może pojawić się 5-6 razy w roku. Choć może się to wydawać dziwne, zapalenie migdałków jest pozytywnym sygnałem - to znak, że zaczyna się tworzyć układ odpornościowy dziecka, aby w przyszłości móc skutecznie zwalczać drobnoustroje. Migdałki wytwarzają przeciwciała zdolne do niszczenia bakterii i wirusów, które próbują przeniknąć do organizmu przez skórę.

Diagnostyka

Rozpoznanie ostrego zapalenia migdałków nie jest trudne. Oprócz charakterystycznych nawet dla laika objawów, podczas badania jamy ustnej stwierdza się zapalenie gardła i migdałków, które są powiększone i mocno zaczerwienione, niekiedy pokryte „blaszkami”.

W celu potwierdzenia diagnozy można zrobić wymaz z gardła lub przy pomocy prostych narzędzi pobrać niewielką ilość wydzieliny obecnej na migdałkach i zbadać ją pod mikroskopem.

Kiedy zgłosić się do lekarza

Należy skonsultować się z lekarzem, gdy:

  • ból gardła jest szczególnie intensywny, z obrzękiem „gruczołów” szyjnych (węzły chłonne) i występują trudności w oddychaniu lub połykaniu;
  • występują inne silne bóle w gardle, a gorączka przekracza 39° C;
  • zdiagnozowano zapalenie migdałków, leczenie nie skukuje i brak jest poprawy w ciągu pięciu dni od wystąpienia choroby;
  • pojawia się ból ucha;
  • ból głowy jest intensywny i towarzyszą mu regularne wymioty;
  • pojawiają się oznaki zaburzeń psychicznych.

Niekiedy - w ciężkich przypadkach lub gdy choroba została zlekceważona - ostre zapalenie migdałków może wywołać powikłania w postaci zapalenia zatok, ucha środkowego, wyrostka sutkowatego (zapalenie kości czaszki) lub powstania ropnia około migdałkowego (infekcja ropna w całej strefie wokół migdałków). Również w tych przypadkach należy każdorazowo skonsultować się z lekarzem i mimo, że  zbagatelizowaliśmy zapalenie migdałków- leczenie wdrożyć jak najszybciej.

Powrót do archiwum